تدريجا مستحق عذاب و هلاكت شوند . ( 401 ) . سوره آل عمران ، آيه 178 : آنها را مهلت مىدهيم تا بر سركشى و طغيان و گناهان خود بيفزايند . ( 402 ) . سوره كهف ، آيات 23 و 24 : هرگز مگو كه من اين كار را فردا خواهم كرد مگر آنكه بگوئى اگر خدا بخواهد . ( 403 ) . سوره كهف ، آيه 69 : بخواست خدا مرا با صبر و تحمّل خواهى يافت . ( 404 ) . سوره صافّات ، آيه 102 : بخواست خدا مرا از بندگان با صبر و شكيبا خواهى يافت . ( 405 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 106 سوره يوسف : « بيشتر ايشان به خدا ايمان نمىآورند مگر آنكه در همان حال مشركند . » منظور از آن سخن مردى است كه مىگويد اگر فلانى نبود من هلاك شده بودم و اگر فلانى نبود چنين و چنان بر سرم مىآمد و اگر فلانى نبود زن و بچه‌ام تباه شده بودند . آيا نمىبينى كه در قلمرو خداوند شريكى براى او قرار داده است كه به او روزى مىرساند و خطرات را از او دفع مىكند ؟ پس عرض شد آيا بگويد كه اگر خدا بوسيله فلانى بر من منّت ننهاده بود هلاك شده بودم ؟ فرمود : بلى اين سخن و مانند آن ايراد ندارد . ( 406 ) . سوره مائده ، آيه 32 : و هر كه نفسى را از مرگ نجات داده و حيات بخشد مثل آن است كه همه مردم را حيات بخشيده است . ( 407 ) . سوره انعام ، آيه 60 : او خدائى است كه جان شما را مىگيرد . ( 408 ) . سوره سجده ، آيه 11 : بگو فرشتهء مرگ جان شما را خواهد گرفت . ( 409 ) . سوره نساء ، آيه 97 : كسانى كه ملائكه جان آنها را مىگيرند . ( 410 ) . سوره بقره ، آيه 164 : در آفرينش آسمانها و زمين و . . . براى عاقلان ادلّه‌اى واضح ( بر علم و قدرت آفريننده ) است . ( 411 ) . سوره آل عمران ، آيه 190 : در آفرينش آسمانها و زمين و رفت و آمد شب و روز دلائلى براى خردمندان وجود دارد ، آنهائى كه در همه حالات ، ايستاده و نشسته و بر پهلو خفته ، خدا را ياد كنند و تفكر مىنمايند . . . ( 412 ) . سوره قمر ، آيات 17 ، 22 ، 32 و 40 : و ما قرآن را براى وعظ و اندرز ، به فهم آسان كرديم ، آيا كسى هست كه از آن پند گيرد ؟ ( 413 ) . سوره فصّلت ، آيه 53 : ما آيات خويش را در آفاق جهان و درون ايشان به آنها نشان مىدهيم تا براى آنان روشن شود كه آن حقّ است . ( 414 ) . فخر الدين طريحى ، مجمع البحرين ، ماده فكر . ( 415 ) . فيض ، محجّة البيضاء ، ج 8 ، ص 193 . ( 416 ) . حرّ عاملى ، وسائل الشيعة ، كتاب الامر بالمعروف و النهى عن المنكر ، باب عدم جواز الكلام فى ذات اللّه و التفكر فى ذلك ، حديث 4 ، ج 11 ، ص 453 . ( 417 ) . حرّ عاملى ، وسائل الشيعة ، كتاب الامر بالمعروف و النهى عن المنكر ، باب عدم جواز الكلام فى ذات اللّه و التفكر فى ذلك ، حديث 5 ، ج 11 ، ص 453 .